تموم حرف های من

 


خدایا چرا باید وجود یکی بشه خاطره؟

چرا ما آدمها باید حسرت روزای گذشته رو بخوریم؟

چرا میخواییم همیشه موفق باشیم بااین که میتونیم؟

چرا فقط وقتی به مشکلی برمیخوریم میریم سراغ خدا؟

چرا شبا به خاطر نامردی یکی گریه میکنیم؟

چرا ازقسمت خودمون همش گله داریم؟

بعضی وقتا چرا فکر میکنیم بی خودی به دنیا اومدیم؟

چرا همش میگیم هیشکی دوسمون نداره؟

چرا بعضی آدما فکر میکنن خوشبختی فقط پوله؟

چرا یکی نیست که درد دل مارو گوش کنه؟

 

 

 

+ تاريخ جمعه ۱۳ اسفند ۱۳۸٩ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ نويسنده خودم نظرات ()